Missie Iran. Gevaarlijk?

Missie bij Iran gevaarlijk? ‘Corona was een grotere bedreiging’

De marine voorspelde het al voordat ze afreisden naar de Straat van Hormuz bij Iran; op deze missie wordt waarschijnlijk geen schot gelost. En zo ging het, al was het voortdurend oppassen dat er geen misverstanden konden ontstaan. Raymond Boere 09-06-20, 17:58

Veertien keer vaarde kapitein-luitenant ter zee Theo Klootwijk met zijn bemanning heen en weer in de Straat van Hormuz om de spanningen in de regio te temperen en te waken over een vrije doorvaart voor de talloze olietankers en containerschepen. Onopgemerkt ging dat nooit. Altijd kwamen de Iraniërs wel even kijken wat de Nederlanders aan het uitspoken waren. De ene keer met een drone. Dan weer met een boot van de kustwacht. Soms met een vliegtuig. Maar vaker waren het patrouilleboten. Dikwijls vaarden ze een stukje mee. Soms kwamen ze recht op hen af. De ene keer met de wapens afgedekt, dan weer bemand. 

Lees ook

Inhoude­lijk gaven we natuurlijk niet overal zomaar antwoord opTheo Klootwijk

Meestal stelden ze vragen. Commandant Theo Klootwijk kan de informatie die ze wilden weten inmiddels dromen. Wat is het boegnummer? Is er een helikopter aan boord? Opereert hij alleen of met anderen? ,,Dat boegnummer was duidelijk te zien. Dus daar hoefden we niet geheimzinnig over te doen. Maar inhoudelijk gaven we natuurlijk niet overal zomaar antwoord op. Wel maakten we duidelijk dat we gebruik maakten van ons internationaal recht om hier te mogen varen.’’

Kapitein-luitenant ter zee Theo Klootwijk patrouilleerde met zijn bemanning wekenlang door de Straat van Hormuz.
Kapitein-luitenant ter zee Theo Klootwijk patrouilleerde met zijn bemanning wekenlang door de Straat van Hormuz. © MINDEF

Doorgaans bleven de Iraniërs op veilige afstand. Een enkele keer niet en moest Klootwijk ze toch dringend verzoeken niet dichterbij te komen dan de 500 yards. Ook was er eenmalig gedoe over de positie van de Nederlandse helikopter. Iran dacht dat de piloot in hun luchtruim vloog. ,,Maar dat hebben we geverifieerd en toen bleek dat we ruim goed zaten.’’

Bedreigend is de situatie volgens Klootwijk nooit geweest. ,,Als ze naderden en we geen contact kregen met de marifoon, moesten we wel goed opletten dat er geen misverstanden konden ontstaan. Wij wilden bijvoorbeeld niet bij onze wapens staan, als zij dat ook niet deden. Altijd hebben we geprobeerd de-escalerend te zijn.’’

Dat er in deze regio onverwachts iets mis kan gaan, bleek wel toen de Iraanse marine tijdens een oefening een eigen schip met een raket naar de zeebodem schoot. De Ruyter lag toen aan de andere kant van de zeestraat en Klootwijk moest het incident ook uit het nieuws vernemen. ,,Maar het geeft aan dat je hier continu alert moet zijn. Als we wel in de buurt waren, hadden we de raket zeker opgemerkt en hadden we ook kunnen ingrijpen om die dreiging voor ons af te wenden, mocht dat nodig zijn.’’

Boordschutters op wacht als ze door de Straat van Hormuz vaarden.
Boordschutters op wacht als ze door de Straat van Hormuz vaarden. © MINDEF

De Ruyter werd naar de Straat van Hormuz gestuurd om de spanningen te temperen. Vorig jaar werden in korte tijd zes olietankers aangevallen. Die situatie is voorbij, maar spanning is er nog steeds steeds, vooral tussen de Amerikanen en Iraniërs. Elk kwartier sturen de Amerikanen een boodschap dat zij hier zijn om de veiligheid te garanderen. De Iraniërs reageren daar steeds weer op met een eigen boodschap. Het is ook te merken als president Trump een tweet de wereld instuurt dat hij Iraanse schepen de grond in wil boren. Of als er meerdere Amerikaanse oorlogsschepen passeren. ,,Dan merk je een verhoogde alertheid, maar over het algemeen was het rustig.

Gevaar

Het grootste gevaar kwam eigenlijk uit onverwachte hoek; corona. Commandant Klootwijk moest alles op alles zetten om er voor zorgen dat het virus niet aan boord zou komen. ,,We kunnen op het schip niet mensen in quarantaine zetten. Als iemand het zou krijgen, dan zou dat vrij snel het einde van de missie betekenen.’’

Klootwijk en zijn bemanning besloten zich totaal af te zonderen van de buitenwereld. Een verlengd bezoek aan havenstad Abu Dhabi halverwege de missie, waar iedereen na weken op zee reikhalzend naar uitkeek, ging niet door. De opvarenden mochten wel het schip af, maar niet verder dan de marinebasis. Familiebezoek was niet mogelijk. En ook werd personeel niet afgelost. Daar stond tegenover dat ze niet in lockdown hoefden, zoals veel van hun familie en vrienden in Nederland. Om het moreel hoog te houden, leefden veel bemanningsleden zich nog meer uit in de fitnessruimte dan ze daarvoor al deden en werden allerlei sportwedstrijden georganiseerd. ,,Ik durf wel te zeggen dat we door corona nu het meest sportieve schip van de marine hebben’’, zegt Klootwijk.

Spread the love

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *