Dagboekweek 42

Dagboek 6e dag week 42

Zaterdag weer een dag om niet te vergeten.

Vroeg in de morgen het gras maaien voor de winter klaarmaken de zonneschermen indraaien/ophalen en beschermen met hoes, (de hoes was me te zwaar even mijn schoonzoon vragen te helpen) ook voor de winter. Naarmate ik ouder word gaat dit steeds iets minder makkelijk. En ik de conclusie moet trekken dat de inspanningen, die ik hiervoor moest doen, mij in de middag wel behoorlijk hebben opgespeeld. De pijn in mijn schouder kwam weer terug en is tot diep in de avond gebleven. De val die ik met lopen (snelwandelen) een paar maanden geleden heb gehad is toch iets zwaarder geweest dan dat ik mijzelf realiseerde. Maar goed, het gaat over dat weet ik wel het duurt alleen wat lang.

De stand van zaken in verband met Covid-19

Die zijn nog niet van dien aard dat het met de wereld beter gaat. Wat is hier toch aan de hand. De regeringen worden door wereldorganisaties in bedwang gehouden en hun wordt regels opgelegd die ze moeten uitvoeren. Nederland moet doen wat Brussel zegt en Brussel moet doen wat de rest van de wereld in opdracht moet doen.

Wie zeggen dit dan? Wie zitten er aan het roer? De WHO zegt dit, en in Nederland zegt het RIVM dit die ook weer gerelateerd is aan de WHO. Hoe is het mogelijk en hoe is dit ontstaan?

Deze krachten in de wereld zijn ongelooflijk sterk, het lijkt de kracht van de Duivel wel. Krijgt deze via deze organisaties de macht over de wereld of heeft deze de macht van de Wereld al?

Wordt het misschien tijd dat we ons eens moeten gaan afvragen hoever we van God zijn afgedreven en hoe dit komt?

God staat niet meer op onze munt, God is niet meer in de Rechtszaal, God is niet meer in onze gedachte. God is niet meer in de Kerk. Waar kunnen we Hem weer vinden? Waarom lopen de kerken leeg?

Verdiep je maar eens in de situatie van de Joden, het beloofde volk van God! Die zijn jaren geleden al afdreven van God. (met hun gouden kalf) Zie wat er van terecht is gekomen.

Gaan wij soms dezelfde kant op?

Zie maar eens wat er met de Joden gebeurde!

Iraël: Volk van God

Israel is het volk dat uit Jacobs nakomelingen is ontstaan. Dit is allemaal te lezen in het boek Exodes. Het volk Israël bestaat uit twaalf stammen, waaronder de stam Juda. Uit die stam zou de Messias voortkomen. Van de naam Juda is het woord Jood afgeleid. Met dit Joodse volk Israël sloot God een eeuwig verbond. Doordat Israël steeds weer onder de heerschappij van andere volken kwam was het feitelijk lange tijd niet van het volk Israël zelf. Veel Joden vluchtten weg van het heilige land.

Het land Israël

Al in de tijd van Saul, David en Salamo werd gesproken over het koninkrijk Israël. Het volk was door onderlinge strijd lang opgesplitst in twee landen Juda en Israël. Toch woonden er altijd nog Joden in het heilige land. Het land en staat Israël bestaat sinds 1948.

Israël

“De wet negeert compleet het feit dat er in het land ook nog een ander volk leeft, met name het Arabisch-Palestijnse volk” (n.v.d.r. dit zijn de afstammelingen van de Palestijnen die bij het ontstaan van Israël in 1948 op hun gronden zijn gebleven) “alsook nog andere grote religieuze gemeenschappen leven, zoals christenen en moslims, druzen en bahai’s. Deze zijn ook wezenlijk met dit land, zijnde Israël, verbonden.” In deze bewoordingen heeft de Vergadering van de Katholieke Hoogwaardigheidsbekleders van het Heilig Land deze wet heftig bekritiseerd. Dit gebeurde bij monde van een communiqué dat op de dag van de goedkeuring van de wet door de Knesset werd gepubliceerd. De wet definieert Israël als natiestaat van het Joodse volk. Het communiqué stelt aan de kaak dat de wet op die manier de niet-Joden marginaliseert en dit ondanks het feit dat 1,8 van de 9 miljoen inwoners (goed voor 20%) Arabieren zijn.

De wettekst kreeg in de Hebreeuwse staat een grondwettelijk statuut al heeft de staat sedert zijn oprichting nooit een goedgekeurde grondwet gekregen. De leden van de AOCTS zijn het er over eens dat deze wet misschien in de praktijk niet zoveel zal veranderen, maar zij waarschuwen er tegelijk voor dat deze fundamentele wet “een grondwettelijke basis creëert voor discriminatie onder de Israëlische burgers”.

De hoogwaardigheidsbekleders binnen de katholieke Kerk in het Heilig Land verwijten de wettekst heel concreet privileges te scheppen voor de Joodse burgers en een visie van discriminatie binnen de Israëlische samenleving te bevorderen. De wet erkent immers alleen zelfbeschikkingsrecht voor de Joodse bevolking en ziet de ontwikkeling van de Joodse kolonies als een element van nationaal belang. Tevens valt er ook nog op te merken dat de wet het Hebreeuws tot enige officiële taal verheft en het Arabisch tot een taal met een bijzonder statuut degradeert. Ook wordt Jeruzalem exclusief als hoofdstad van Israël gedefinieerd, met inbegrip van het geannexeerd oostelijk deel van de heilige stad.

Maar liefst 25 katholieke bisschoppen en hulpbisschoppen van de Latijnse en Oosterse ritus in het Heilig Land stellen in hun brief: “Onze gelovigen, de christenen, onze moslim-medeburgers, de druzen en bahai’s, wij allen die Arabisch zijn, wij zijn in dit land geen minderwaardige burgers ten opzichte van onze Joodse broeders en zusters.” Onder de ondertekenaars bevinden zich ondermeer Mgr. Georges Bacouni, Melkitische aartsbisschop van Akko, Mgr. Moussa al-Hage, aartsbisschop van de Maronitische Kerk in Haïfa, Mgr. Pierbattista Pizzaballa, de Apostolische Administrator van het Latijns Patriarchaat, P. Francesco Patton, Custode van het Heilig Land, Mgr. Michel Sabba en Mgr. Fouad Twal. Alle ondertekenaars vragen de Israëlische autoriteiten met aandrang de wet in te trekken.

We moeten er hier wel aan herinneren dat, indien de oproep van de katholieke Kerken zou verhoord worden, er een zeer ingewikkeld proces moet op gang gezet worden. Aangezien de nieuwe wet het statuut geniet van “fundamentele wet”, is het voor de Knesset heel wat moeilijker om deze wet aan te passen, laat staan om deze in te trekken dan dit voor een klassieke wet het geval is.

Gelijkheid

In ieder geval herinneren de leden van de AOCTS er in hun communiqué aan dat “christenen, moslims, druzen, bahai’s en Joden in Israël als evenwaardige burgers dienen behandeld te worden.” Zij eisen een gelijkberechtiging die de respectvolle erkenning inhoudt van “onze (Israëlische) burgerlijke identiteit, van onze (Arabisch-Palestijnse) etnische identiteit en van onze (christen) religieuze identiteit en dit zowel voor ons als individu als voor onze gemeenschap in haar geheel.”

Voor de leden van de AOCTS is de wet over de natiestaat van de Joden een aantasting van fundamentele waarden als gelijkheid, rechtvaardigheid en democratie die in de “Fundamentele Wet” van 1992 vervat zitten. Deze vroegere wet gaat over “de menselijke waardigheid en de vrijheid” die volgens de ondertekenaars “een belangrijke stap betekende in de strijd voor de verdediging en de bevordering van deze waarden”. In hun communiqué wijzen de katholieke kerkleiders uit het Heilig Land er tevens op dat de tekst in tegenspraak is met de internationale conventies die ook door Israël werden ondertekend en die handelen over mensenrechten, het respect voor de diversiteit en het bevorderen van rechtvaardigheid, gelijkheid en vrede. Er wordt tevens verwezen naar Resolutie 181 van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties die enerzijds voorziet in de stichting van de Joodse Staat en tegelijk ook de burgerrechten van de Arabische bevolking garandeert.

Ten einde toch nog een “geest van dialoog” te bewaren, verantwoorden de katholieke bisschoppen en hulpbisschoppen van de Latijnse en de Oosterse ritus hun vraag vanuit twee elementen. “Als Israëli’s en als Arabische Palestijnen zijn wij op zoek om deel uit te maken van een staat die rechtvaardigheid en vrede, vrijheid en vooruitgang voor alle burgers promoot.” En “als christenen zijn wij er fier op dat de universele Kerk in Jeruzalem werd gesticht en dat haar eerste volgelingen kinderen waren van dit land en van dit volk.”

Spread the love

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *